هفته پیش جلد ۱۳ رو تمام کردم..

و فقط گریه نکردم..

فوق العاده بود....

و کمی غیر قابل لمس...

 کمی عاجز ماندم...

و در تشنج خاطر به سر بردم...

و می برم...

لمونی معرکه بود.. هست..

و در حد ستایش او را می پرستم...!!!

و شب پیش ار خواب انگار ندایی از بیرون خطابم می کرد...:

اهای ویولت... نگری ..... اشک ارام خاطرت را از شنیدن میستاند .. خوب گوش کن...:

اینجا جهان آرام است...!