امیدوارم که از نواخته شدن زنگ ها سردردی عایدتان نشود !

اینجا هوا خیلی سرد است و من کتی برای پوشیدن ندارم ! جهان دور سرم می چرخد انگار . کاش

مسکنی در این یخچال باشد . آرام در پیاده رو قدم میزدم  هوا چه قدر سرد است . داشتم می گفتم .

 قدم می زدم که سگی پا چه ام را گرفت و این فاجعه زاییده شد . الان در کافی نت هستم و نشسته ام . یک

 وبلاگ هست که در آن حرف هایی زده شده  من نمی فهمم متعلق به چه کسی است .را هم

نمیدانم تنها متوجه شدم به جهان و این چیز ها مربوط میشود و این گوشه نوشته لمونی اسنیکت که

من نمیدانم چه کسی است . انگار که برای این بچه ها مهم است . اصطلاحاتی هست که نمیفهمم مثلا

 همین آدرسشان که نه سر نه ته دارد مخفف سه کلمه است انگار . در رابطه با این که چرا این جا

هستم نگفتم . الان می گویم . همین حالا می گویم . مال همان موقع است که آن سگ پاپیچم شد و او

 لای دندان هایش آدرس این وبلاگ را داشت که همین وبلاگ باشد که الان باز کرده ام و من تنها میبینم

که اینجا فقط چیز هایی نوشته اند که من  هیج نمیفهمم . چرا بچه ها باید درباره ی این مسائل

بنویسند ؟

هوا بس ناجوانمردانه سرد است . و اوست که باید پاسخگوی من باشد همان پیاده رویی که در آن قدم

 می زدم ...

به صدا در آورید زنگ های تلفن را ...!

پ.ن۱ : به زور به هم ربط دادم این جمله ها رو . باور بفرمایید کار سختی بود .

پ.ن۲: دیگه نمی دونم ... تلگراف بزنید ...

پ.ن۳: اگه جایی اشتباه کردم پوزش...

هفته پیش جلد ۱۳ رو تمام کردم..

و فقط گریه نکردم..

فوق العاده بود....

و کمی غیر قابل لمس...

 کمی عاجز ماندم...

و در تشنج خاطر به سر بردم...

و می برم...

لمونی معرکه بود.. هست..

و در حد ستایش او را می پرستم...!!!

و شب پیش ار خواب انگار ندایی از بیرون خطابم می کرد...:

اهای ویولت... نگری ..... اشک ارام خاطرت را از شنیدن میستاند .. خوب گوش کن...:

اینجا جهان آرام است...!