وقتي رفتم يک فنجان چاي در يک رستوران مشکوک بنوشم يک پيشخدمت به من گفت ببخشيد که تو شرايط بدي مزاحم شدم من هم گفتم اينجا جهان آرام است اون هم آدرس کتابخانه اي رو داد من به اونجا رفتم يک کتابدار اونجا بود که انگار هر تيکه از لباسش را از يک حراجي خريده بود پيراهن گلدار کروات راه راه کت پيچازي و شلوار چارخانه اون کتابدار پيرمردي بود با موهايي خاکستري و سبيلش را به بالا تاب داده بود من شروع کردم به سوت زدن آهنگ رمزي اون که شق و رق ايستاده بود طوري به من سلام کرد انگار که يه سرباز هستم بعد به من گفت ببينم دختر خانوم به مامانت کمک مي کني يا نه منم گفتم اگه بخواد چرا که نه بعد اون يه بسته با دو تا بليط به من داد بسته براي تغيير قيافه بود و دو تا بليط هم مال کشتي پراسپرو من به شکل ملوان تغيير قيافه دادم و به عرشه کشتي رفتم اونجا کاپيتان شام البته کاپيتان شام واقعي نه کنت الاف يه بسته داد که توش يکي از فيلمنامه هاي گوستاو بود که نوشتنش حوصله شما رو سر مي بره که وقتي رمزگشاييش کردم اين جمله دراومد:

يک تئاتر در آمريکا با حضور لموني و همسرش(؟!) اجرا خواهد شد.

اميدوارم حوصله شما سررفته باشد و تا ته اين مقاله رو نخونده باشيد

اينجا جهان آرام است